Zadowolenie z pracy

Zadowolenie z pracy

Perspektywa czasowa – ważna zmienna wpływająca na satysfakcję z pracy.

Typowe badanie zadowolenia z pracy polega na opracowaniu listy spraw, którymi interesują się pracownicy i następnie opracowaniu skali oceny. Najczęściej pyta się wypełniających ankiety o zadowolenie z wynagrodzenia, otrzymanych szkoleń, relacji z przełożonym i współpracownikami, komunikacji wewnętrznej oraz awansu. W ten sposób można dowiedzieć się jakimi problemami żyją pracownicy i dzięki temu wdrażać różne zmiany w strategii personalnej. Jednak fakty pokazują, że poziom zadowolenia nie zawsze łączy się bezpośrednio z warunkami pracy. Może mieć jednak na to wpływ indywidualny sposób doświadczania czasu.

Pojęcie „perspektywa czasowa” w psychologii jest bardzo znane. W różnych badaniach wykazywano na przykład istotny związek pomiędzy motywacją a wybieganiem w myślach w dalekie punkty w przyszłości. W 2010 dr Paweł Błaszkiewicz przeprowadził szereg badań satysfakcji pracy z wykorzystaniem teorii perspektywy czasowej. Wyniki pokazały, że sposób przeżywania czasu ma bardzo silny związek z odczuwaniem satysfakcji pracy. Człowiek, który koncentruje się na przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości wykazuje inne zachowania i postawy w stosunku do rodziny, pracy, zainteresować, a nawet finansów.

Dla przykładu: jeśli ciągle wraca do porażki, rozpamiętuje i szuka przyczyny dlaczego spotkało go jakieś osobiste nieszczęście. Natomiast ludzie, którzy szybko zapominają o trudnych chwilach z przeszłości lepiej radzą sobie z bieżącymi problemami. Z drugiej strony każdy z nas potrzebuje potwierdzenia własnych umiejętności w pracy, co prowadzi do koncentrowania się na pozytywnej przeszłości. Warto więc przechowywać w pamięci ważne i miłe chwile, które pozwalają nam uwierzyć we własne możliwości i talenty. Wzmacnia to determinację i konsekwencję w dążeniu do celu. Ludzie pozbawieni poczucia sukcesu w przeszłości unikają ambitnych wyzwań i rozczarowań oraz obniżają swoje oczekiwania wobec życia. Rolą menedżera jest zatem ciągłe stawianie wyzwań pracownikom, tak aby mogli zaliczyć wydarzenia z przeszłości do pozytywnego bilansu życia zawodowego.

Sposób w jaki myślimy o teraźniejszości związany jest ze sposobem interpretowania rzeczywistości.  Chyba każdy spotkał się w życiu z negatywnym nastawieniem kogoś do jakiejś sprawy. Osoby takie wyróżniają się marudzeniem i utrudnianiem sobie życia. Pracownik skoncentrowany na pesymizmie jest odporny na różne argumenty i (mniej lub bardziej świadomie) szuka negatywów w pracy. Wszyscy wiemy jak ważna jest społeczna atmosfera pracy, w której jest miejscy na codzienne drobne gesty życzliwości i sympatii.

Badania pokazują, że pracownicy bardzo różnią się w wybieganiu myślami ku przyszłości. Część stale planuje swoją aktywność w przyszłości, cześć stawienia celów dłuższych niż miesiąc po prostu stresuje. Można łatwo wyobrazić jakie szanse ma rynku firma, której pracownicy nie widzą przyszłości. Innymi słowy firmy, gdzie pracownicy myślą o przyszłości są bardziej nastawione na osiąganie sukcesów i rozwój. I odwrotnie – rozpamiętywanie przeszłości i swoista martyrologia pochłania uwagę pracowników w niektórych firmach.

Perspektywa czasu może to cecha indywidualna, ale także cecha kultury całej firmy. Zachęcamy do zapoznania się w wynikami badań: jakie cechy znamionują poszczególne perspektywy oraz jakie działania zaradcze są skuteczne w danej sytuacji.

Efekt

Kto?

Potencjalne przyczyny

Możliwe środki zaradcze

Myślenie o przeszłości negatywnie


Zespół pracowniczy

Kryzys firmy, nagły spadek obrotów, zamrożone budżety, redukcje etatów, odejście wartościowych pracowników. Niewypełnione obietnice, niekorzystne dla pracowników zmiany organizacyjne.

Zwiększenie roli komunikacji wewnętrznej. Tłumaczenie pracownikom problemów, tworzenie częstych, dobrze przygotowanych informacji. Podkreślanie, że źródła problemów są poza wpływem firmy.

Pracownik

Konflikt z innym pracownikiem lub przełożonym, nieudany projekt, brak wyników. Poczucie dokonania złego wyboru w jakieś sprawie.

Oczyszczenie relacji, opanowanie sztuki porzucania przeszłości i wybaczania doznanych krzywd. Traktowanie porażek jako lekcji.

Brak myślenia o przeszłości pozytywnie

Zespół pracowniczy

Styl zarządzania koncentrujący się na szukaniu błędów. Brak rytuałów świętowania w kulturze organizacyjnej i angażowania pracowników w podejmowanie decyzji. Brak zachęty do podejmowania ryzyka, eksperymentowania.

Wprowadzenie przez kierownictwo rytuałów drobnego świętowania i chwalenia za nawet drobne sukcesy. Wzmacnianie poczucia dumy i identyfikacji z firmą, promowanie wzorcowych postaw.

Pracownik

Brak nieformalnej pozytywnej informacji zwrotnej od przełożonego lub klientów. Przekonanie, że wykonuje się typową pracę, którą każdy może wykonać. Niskie poczucie ważności spraw w firmie.

Przeformułowanie doświadczenia pod katem tych cech, które zostały wzmocnione. Dzielenie się opowieściami o swojej pracy z innymi, którzy potrafią docenić wagę wysiłku i trudność zadania.

Myślenie o teraźniejszości pozytywnie

Zespół pracowniczy

Obawy przed przekraczaniem celów ze względu na zwiększanie wymagań. Negatywna ocena kompetencji specjalistów i kadry kierowniczej. Rozbudowana, absurdalna administracja. Norma społeczna „nie wychylaj się”.

Monitorowanie nastrojów społecznych poprzez częste rozmowy i zachęcanie do otwartej komunikacji. Przegląd systemów celów pod względem możliwości realizacji.

Pracownik

Rozczarowanie przeszłością. Brak docenienia wysiłku i zaangażowania. Poczucie niesprawiedliwości w zasadach premiowania, awansowania. Przebywanie wśród osób stale narzekających na firmę.

Szczera rozmowa (przyjaciel, terapeuta, zaufana osoba w firmie) na temat własnej sytuacji. Unikanie osób zarażających innych negatywnym nastawieniem. Rozwijanie w sobie poczucia skuteczności, zajmowanie się sprawami, które da się zakończyć. Identyfikacja źródła obaw w pracy, racjonalizacja skutków złych wydarzeń.

Brak myślenia o teraźniejszości

Zespół pracowniczy

Brak wydarzeń integrujących, scalających zespół. Niska wartość wysiłku zespołowego. Przeładowanie ilością spraw, spotkań, niedokończonych projektów itp. Przedłużające się procedury decyzyjne.

Przegląd ważności i pilności spraw w firmie, planowanie priorytetów. Zamykanie projektów, które nie rokują, a zabierają wiele energii. Działania na rzecz poprawy atmosfery, estetyki miejsca pracy.

Pracownik

Rutyna w pracy, przemęczenie i zniechęcenie. Traktowanie większości sytuacji jako zagrożenie utraty pracy. Przekonanie, że marnuje się własny talent i możliwości.

Rozwijanie umiejętności odpoczywania od pracy i traktowania nowych zadań w sposób świeży. Szukanie w pracy możliwości realizacji swojej osobowości, pasji i talentów. Interesowania się sprawami z poza własnego działu. Wprowadzenie do rytmu dnia drobnych przyjemności w pracy wynikających z kontaktu z ludźmi, zajmowaniem się ulubionymi sprawami.

Brak myślenia o przyszłość

Zespół pracowniczy

Brak komunikacji strategii, wizji rozwoju firmy. Brak nadziei na zmiany. Zagrożenie konkurencją zewnętrzną. Brak inwestycji i koncentracja na oszczędzaniu.

Tworzenie wizji przyszłości, komunikowanie strategii, rozwijanie komunikacji zarządczej. Promowanie inicjatywy i przedsiębiorczości, tworzenie ścieżek karier i modeli rozwoju kompetencji.

Pracownik

Brak wiary we własne możliwości. Słaba motywacja do rozwoju. Małe zaufanie do przełożonego.

Wsparcie ze strony doradcy zawodowego, coacha lub mentora. Poszukiwanie oferty edukacyjnej (np. studia podyplomowe), które pozwolą planować własny rozwój w długiej perspektywie czasowej.

 

Sponsor merytoryczny: 
Autorem artykułu jest firma ODiTK świadcząca usługi doradztwa i szkolenia. Więcej na temat ODiTK można dowiedzieć się na profilu partnera.

Odpowiedzi

Dodaj nową odpowiedź

Zawartość pola nie będzie udostępniana publicznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <a> <em> <strong> <ul> <ol> <li> <p>

Więcej informacji na temat formatowania